Eyrún, Jobbi, Ásdís og Birkir

Komin heim:)

Kærar þakkir fyrir allar þær góðu kveðjur sem okkur hafa borist.

Síðustu 8 dagar hafa verið mjög svo viðburðarríkir hjá okkur fjölskyldunni. Toppurinn var að sjálfsögðu fæðingin á fimmtudaginn í síðustu viku, eftir það tóku við strangar æfingabúðir að koma börnunum almennilega á brjóstið en þau voru ekki alveg að meðtaka það strax. Skvísan tók síðan enn lengri tíma og þarf ennþá nokkurt aðhald á meðan töffarinn drekkur eins og herforingi og gargar um leið og hann vill fá e-ð að borða. Þegar börnin voru 4ra daga gömul héldu þau uppá afmæli pabba síns á spítalanum þar sem við fengum heimsókn frá fjölskyldu minni sem mættu með afmælisköku með sér. 5 daga gömul áttum við að fá að fara heim og leyfa þeim að halda upp á afmæli mömmu sinnar, en þau vilja greinilega ekki gera upp á milli okkar því í vigtuninni áður en við áttum að fá að fara kom í ljós að stelpan hafði lést aðeins frá deginum áður og við dvöldum því eina nótt lengur. Við skötuhjúin skelltum okkur nú samt út að borða á afmælisdaginn minn þegar einn sjúkraliðinn bauðst til að passa fyrir okkur krílin til að við gætum frekar farið út í staðin fyrir að Jobbi myndi fara að ná í e-n mat (mig langaði ekki í smørrebrød einu sinni enn;))
Á miðvikudaginn komum við svo öll heim og erum núna að venjast hinu nýja fjölskyldulífi. Það gengur nú alveg ótrúlega vel, þau sofa vel á nóttunni (eins og reyndar eiginlega alltaf) og eru mjög vær og góð. Alveg fullkomin bæði tvö að okkar mati:-)
Þar sem brjóstagjöfin tekur töluverðan tíma hjá mér (ekki ennþá farin að drekka bæði í einu alltaf) þá er Jobbi yfirskiptari og því orðinn nokkuð sjóaður í kúkableyjum;) Einnig hefur hann lent í ansi góðum þrumum sem hafa drifið beint á hann eða út á gólf við mikla kátínu áhorfanda;)
Í morgun voru börnin svo látin í pössun í annað skiptið þegar við Jobbi skelltum okkur í Babysam til að kaupa ýmislegt sem vantaði. Amma "gamla" var beðin um að passa og gekk það alveg ljómandi vel. Þau sváfu bara bæði næstum allan tímann og virkuðu ekkert þær bænir og óskir hjá systkinum mínum þegar þau óskuðu þess að þau myndu vakna svo þau gætu knúsað litlu frænku og frænda.

Tölvan er ekki alveg að komast inn á dagskránna hjá mér þ.a. ég veit ekki alveg hversu dugleg ég verð að blogga hérna á næstunni. Munum samt reyna að setja inn myndir reglulega og láta aðeins vita af okkur.