Eyrún, Jobbi, Ásdís og Birkir

Taktu flugið...

Við erum ekki búin að kaupa okkur bíl og við vorum því að fara að keyra norður á Citroen C3 sem við erum með í láni og senda kerruna með flugi/rúti en þá bauðst okkur gjafabréf í flug sem við nýttum okkur og sleppum því að keyra 5 tíma norður án þess að hægt sé að halla stólnum hans Birkis og allt frekar þröngt. Ég var alveg að brenna yfirum af skipulagningu, hvenær væri best að keyra, hvernig ætti að haga keyrslunni o.s.frv. en núna hætti ég alveg að hugsa, 40 mín flug er sko ekki neitt:) Fljúgum norður á fimmtudaginn og vöknum fyrsta morguninn í vonandi sól og blíðu, eins og ég er búin að panta, á fyrsta afmælisdegi barnanna okkar.

Gleymdi alltaf að segja frá gríninu fyrir kosningarnar. Ég ákvað að vera pínu fullorðin og taka rúnt á kosningaskrifstofurnar. Byrja hjá Samfylkingunni þar sem ég byrjaði á að spyrja hvort ég væri á kjörskrá þar sem við vorum svo nýflutt til landsins. Nei þeir héldu ekki en það væri hægt að kæra mig inn á kjörskrá og tóku niður, nafn, kennitölu og símanúmer fyrir það. Ég spyr síðan um mitt áhugasvið, dagvistun barna og fer svo yfir til Sjálfstæðisflokksins og spyr að því sama. Anyhow, fékk seinna um daginn símtal frá bæjarstjórnarmeðlim út af spurningu minni varðandi systkinaafslátt hjá dagmömmum sem er ekki til staðar. Hann lofaði að kippa því í liðinn, hlakka til að sjá hvort það verði staðið við það:) Þá hélt ég nú að ég fengi ekki fleiri símtöl frá stjórnmálaflokk, en því var sko fjarri, fékk FULLT af símtölum út af þessu að því er virtist veseni að kæra mig inn á kjörskrá þar til í síðasta símtalinu hafði komið í ljós að þess þurfti bara alls ekki, við vorum á kjörskrá sem Íslendingar búsettir á Norðurlöndunum!!! Við vorum að spá hvort það yrði búið að skrá mig í flokkinn áður en ég vissi af, út af skyndilega miklum samskiptum við þennan flokk!;)

Fyrir ári síðan...

Ég er ekki alveg að meðtaka það að börnin mín verði EINS ÁRS eftir viku!! Finnst þau nánast nýfædd, en samt orðin svo stór og dugleg. Fyrir ári síðan voru verkefni daganna ekki mjög flókin en tóku samt á, hjá kasóléttri konu. Þá var ég að þvo og ganga frá barnadóti, kíkti einstaka sinnum í heimsókn í íbúðirnar í kring og fór í mesta lagi í skoðun niðrá spítala. Þegar ég var búin að vera með vikuógleði hótaði ég að þetta barn yrði sko einkabarn, það væri sko ekki þess virði að leggja þetta á sig aftur. Var því nokkuð heppin að fá tvö í einu, því þá varð barnið ekki einkabarn. Þetta var svo skoðun mín ALLA meðgönguna nánast. Ég fékk innan við 2 mánuði sem voru "góðir". Börnin voru svo ca 3ja daga þegar ég benti Jobba á að ég vildi nú pottþétt gera þetta aftur seinna. Núna öfunda ég allar óléttar konur!! Hlakka nefnilega svo til að verða aftur ólétt, ég sé það nefnilega aftur fyrir mér á e-u rósrauðu skýi þar sem engir kvillar hrjá mann og bara bumba út í loftið og spörk. Ekki alveg það sem ég upplifði... Ekki að annað barn sé neitt á planinu á næstu árum, enda nóg um að vera hjá okkur með 2 börn og við að fara að byggja. Hlakka því bara til að kíkja á litlu frænku Jobba og krakkanna sem fæddist fyrir tæpri viku síðan, búin að sjá myndir og hún líkist eldri systkinum sínum ótrúlega mikið.

Við Jobbi vorum að koma úr sundi. Ætluðum að fara í Suðurbæjarlaug eins og nánast alltaf en þegar við komum þangað var enginn bíll á planinu og allt slökkt. Það var lokað vegna endurmenntunar og skyndihjálparnámskeiðs eða e-ð álíka. Við skelltum okkur þá í Garðabæjarlaugina en þangað hafði ég ekki komið síðan ég var lítil og ég rataði ekkert. Var því nánast eins og álfur út í hól að fara eftir skiltum með engin gleraugu;) Vorum ótrúlega dugleg og syntum heila 50m!! Gott að komast í sund og geta hangið í heita pottinum. Planið er síðan að fara með börnin um helgina og þá verður ekki pottahangs.

Upptekin fjölskylda...

...eða mætti halda það miðað við lítil skrif hérna. Staðreyndin er samt sú að við börnin erum ekkert svakalega upptekin, reynum þó að finna okkur e-ð að gera flesta daga á meðan Jobbi hamast í vinnunni sinni. Hann fór meira að segja í vinnuna í dag á FRÍDEGI!!! Hann ákvað nefnilega að það væri sniðugt að fara í e-ð próf á morgun sem hann hefur verið að lesa fyrir í vinnunni og fannst hann þurfa að lesa ennþá meira þ.a. hann fór líka í dag. Planið var upphaflega að vera þá í fríi á morgun, en þar sem prófið er ekki fyrr en seinni partinn verður heldur ekkert úr því...

Um síðustu helgi (20. maí) tóku bæði börnin sín allra fyrstu skref. Birkir hefur ekki tekið nein fleiri skref síðan þá, en Ásdís hefur ítrekað labbað 2-3 skref, nokkrum sinnum upp í 4-5 og einu sinni heil 6 skref!! Þvílíkt sem mín er stolt af frábærustu, duglegustu og æðislegustu börnunum sem fæðst hafa!!! Þau eru svo yndisleg, bæði farin að kyssa, og eru kossarnir vel blautir;) Ásdís segir datt, svona skrilljón sinnum á dag og fyrst var það bara í sambandi við ef e-ð datt á gólfið, en núna er það líka datt þegar hún hendir e-u á gólfið og er það agalega mikið sport að henda e-u á gólfið og segja datt. Mamman var nú orðin heldur þreytt á þessum hæfileika í Smáralindinni í gær þegar dótið sem þau fengu að hafa í kerrunni fór endalaust oft í gólfið. Í morgun var hún með snuð sem hún henti í gólfið, sagði datt, sótti snuðið aftur og lét upp á borð og byrjaði svo aftur að henda í gólfið. Það þótti mér auðvitað bara krúttlegt:) Birkir er orðinn svo mikill kraftakall að hann tók eina skúffuna úr kommóðunni alveg út á gólf og brá heldur betur þegar hún lenti nánast ofan á honum. Í sjónvarpsstofunni, dregur hann blómapottana til, ýtir stofuborðinu og prílar upp á allt sem hann kemst í. Hann er líka búinn að læra að kveikja og slökkva á sjónvarpinu, vekur litla kátínu þegar hann vill helst kveikja og slökkva stanslaust...

Um síðustu helgi fórum við með börnin í sund, en það var þá í fyrsta skipti síðan í nóvember sem þau fóru í sund. Birkir grét vel með pabba sínum í sturtu og ekki skánaði það þegar Jobbi hoppaði út í laugina með hann í fanginu. Þegar við Ásdís komum og Birkir fékk snuð skánaði þetta þó hjá honum og var alveg ótrúlegt stuð síðan. Ásdís var algjör hetja, grét ekki neitt og skemmti sér bara konunglega. Henni varð þó kalt áður en við fórum ofan í, og var með bláar varir alveg þangað til löngu eftir að við vorum komin heim!!!

Við erum á lífi og vel það

Góðan daginn gott fólk sem ennþá nennir að skoða síðuna þrátt fyrir mega mikla bloggleti undanfarið. Enda ekki lítið búið að gerast í lífi gaflarafjölskyldunnar. Eftir skilin á verkefninu mínu tók við strembin törn að pakka niður öllu dótinu okkar, koma því í gáminn, þrífa íbúðina og flytja heim. Þetta hófst með mikilli og góðri hjálp frá tengdaforeldrum mínum en ég er ansi hrædd um að við hefðum annað hvort ekkert sofið eða skilið slatta eftir af dótinu okkar ef þeirra hjálpar hefði ekki notið við. Ásdís tók upp á því um leið og ég skilaði að vilja hvergi annars staðar vera en hjá mömmu sinni og gat ég því ekki mikið annað gert en vera með hana á handleggnum og fylgjast með Birki á meðan hinir sáu um pökkunina. Eftir að heim var komið gerðum við nú ekki mikið til að byrja með og reyndar ekki svo mikið ennþá. Var auðvitað ferming hjá Agnesi systur og tókst það nokkuð vel, börnin voru góð bæði í kirkjunni og í veislunni þó Ásdísi fyndist öruggara að hafa mömmu sína nálægt.

Núna er fysta vinnuvikan hjá Jobba að verða liðin, honum líkar vel þó mér hafi fundist frekar mikið skrítið að hafa hann ekki heima, er greinilega orðin alltof góðu vön því helst hefði ég viljað að við gætum bara alltaf verið bæði heima. Þá er ég nú hrædd um að ekki myndi nú ganga svo vel að kaupa okkur bíl, byggja og reka heimili. Núna erum við því orðin FULLORÐIN!! Veit ekki alveg hvernig mér líkar það, en það hlýtur nú að venjast...

Verð nú bara að segja að ég sakna Danmerkur gríðarlega þessa dagana, sakna þess að "eiga" mína eigin íbúð, sakna ódýra matsins, sakna þess að hafa Jobba heima og sakna rólega samfélagsins, þó ég sé nú ennþá í nokkuð rólegu tempói, fór meira að segja í strætó í gær inní Reykjavík, þótti ekki tiltökumál nema hefði verið betra að taka strætóinn í Kópavoginum í rétta átt og sleppa við að rúnta upp að Vatnsenda í strætó. Ég lét þetta smáatvik þó ekki taka mig úr jafnvægi og skellihló því bara að þessum mistökum mínum. Næst veit ég þó allavega hvernig ég kemst hjá því að gera þessa vitleysu;)

BÚIN AÐ SKILA!!!!

Þílíkur léttir, þvílík hamingja, þvílík gleði!!! Nú get ég hætt að hugsa um hvað ég hefði átt að gera betur, því vissulega eru nokkrir hlutir sem ég hefði getað gert betur og sumt jafnvel miklu betur... Er nú samt ennþá í skólanum að prenta út fleiri eintök af skýrslunni og binda inn. Er aðallega að bíða eftir prentuninni því það mætti halda að þetta væri prentari frá fornöld sem gengi fyrir handafli svo hægvirkur er hann.

Nú er sko nóg eftir að gera, pakka, pakka og meira pakka. Fáum örugglega góða hjálp frá og með morgundeginum þegar Inga og Simmi koma. Gámurinn kemur svo takk fyrir góðan daginn næsta föstudag, jújú bara eftir 3 daga og við erum ekki byrjuð að pakka neitt að ráði. Sé því ekki fram á mikinn rólegheitatíma framundan, en það verður vonandi bara þeim mun ljúfara þegar við verðum komin til Íslands...