Eyrún, Jobbi, Ásdís og Birkir

Síðbúinn bolludagur

Þar sem magakveisa hrjáði hluta fjölskyldunnar á bolludaginn, þá ákvað ég í gær að ég skyldi baka vatnsdeigsbollur þó bolludagurinn væri löngu liðinn... Ekki svo sem í fyrsta skipti sem ég baka vatnsdeigsbollur nokkuð á eftir bolludeginum, því fyrir tveimur árum gerði ég það líka, en þá var það ég sem hafði ekki fengið neina alvöru bollu á bolludaginn því ég var í Svíþjóð. Bollubakstur minn þetta árið gekk hins vegar ekki alveg þrautalaust fyrir sig. Í gær hrærði ég eggin of snemma út í deigið þ.a. deigið varð allt of þunnt og það fór því í ruslið. Í dag ákvað ég að reyna aftur, en þar sem ég var ein heima með krakkana þá fór hveitið í of kalda vatns/smjörlíkis blönduna og varð alltof þunnt. Þriðja tilraun virðist hins vegar hafa heppnast, fyrsta platan er komin út og önnur platan er í ofninum. Má því segja að allt er þegar þrennt er!

Lítið og aumt mömmuhjarta

Við mæðgurnar fórum í gær og heimsóttum háls- nef- og eyrnalækninn og létum skella í hana rörum og taka úr henni nefkirtlana. Ég var alveg aðeins stressuð áður en við fórum, en mér fannst ég samt vera ferlega kúl á því e-ð. Fannst ekkert svakalegt mál að láta svæfa hana, en ég reyndi allt hvað ég gat að róa hana þegar hún vildi berjast á móti. Hins vegar þegar læknirinn sagði að ég gæti núna farið út, þá fannst mér ég bara ekkert vera tilbúin að fara!! Þegar læknirinn labbaði með mér fram til að sýna mér hvar ég gæti beðið þá brotnaði ég alveg saman! Kúlið fauk sko beina leið út um gluggann!!;) Þetta tók samt bara örstutta stund og það var nú ósköp gott að fá hana til baka! Hún grenjaði og barðist um þegar hún var að vakna en hætti samt frekar fljótlega og var sofnuð áður en við komum út í bíl, svaf alla leiðina heim og sofnaði svo aftur í rúminu sínu og svaf í rúma 2 tíma. Síðan þetta má hún helst ekki sjá af mér, mamma er sko best í heimi!:)

Fyrsta grill ársins

Í tilefni sólarinnar í dag þá var grillað hérna í kvöld:) Var svooooo gott, hlakka til að grilla meira í vor, sumar og haust. Meira að segja var Birkir duglegur að borða kjöt, kartöflur, sósu og grænmeti (vildi ekki sjá grillaða sveppi og lauk, en það kom okkur ekki mikið á óvart, þar sem þau borða hvorugt sveppi). Ásdís vildi nú nánast bara borða agúrkuna og smakka pínu lítið á sósunni... Helgin hingað til hefur farið í að halda okkur innandyra og börnunum (sérstaklega Ásdísi) hitalausum því röraísetningin er núna eftir helgi og þá má hún ekki vera lasin. Höfum nýtt tímann ágætlega, tekið til, þrifið, bakað köku, boðið fólki í köku, flutt nýja skenkinn okkar til okkar frá fyrri eigendum já og svo auðvitað grillað líka. Að öðru leyti er ósköp lítið að frétta af svefnvana fjölskyldunni (Birkir hefur verið mikið í að vakna ókristilega snemma í vikunnu og heimta að fá að borða ekki seinna en 6 á morgnana... og ég búin að fara of seint að sofa alla vikuna, ekki góð samblanda).

10 dagar

Það má ekki búast við því að ný met verði slegin um marga daga... eða hvað? Fyrir utan jólin þegar börnin voru í löngu fríi frá leikskólanum, þá hafa mest verið 9 hitalausir dagar í röð hjá Ásdísi þar til núna þegar það voru 10 dagar!! Með nýju meti urðu þau líka aðeins meira veik en pínu hiti því þau eru búin að vera bæði með háan hita í dag og frekar slöpp. Alltaf jafn gaman að eyða helgunum í veikindi, eða þannig. Vissulega skárra en að þurfa að redda endalausum veikindadögum barna í vinnunni, en ég held að síðasta helgi hafi verið eina helgin á þessu ári sem bæði börnin hafa verið alveg frísk alla helgina. Eins gott að plana ekki neitt á þessu heimili. "Pínu" svekkelsi í gangi á heimilinu með þessi endalausu veikindi...

Þau eru samt svo æðisleg að maður bráðnar bara, búin að vera svo kelin í dag (svona á milli þess sem þau eru pirruð;)) og samt dugleg að leika. Í hádeginu var Birkir svo ferlega slappur og lá bara í sófanum, Ásdís var nokkuð hressari og var að púsla. Hún kom bara með púslið í sófann til Birkis og púslaði nánast ofan á honum og þau voru svo sátt saman:) Auðvitað alveg æðislegt að fylgjast svona með þeim.

Klósettskemmtun

Litli drengurinn hefur ekki viljað sitja lengur en nokkrar sekúndur á koppnum síðan hann var pínulítill í Danmörku og á þessum örfáu sekúndum hefur aldrei komið neitt. Í dag varð hins vegar breyting á. Fyrst komu ca 2 dropar í koppinn en þá brá honum svo að hann hætti auðvitað um leið. Lét hann síðan á klósettið því ekki vildi hann sitja kyrr stundinni lengur á koppnum. Hann var svo duglegur og sat þar til hann pissaði heilan helling. Eftir þetta var klósettið auðvitað ferlegt sport og vildi hann helst bara vera á klósettinu. Síðan færði hann sig upp á skaftið og ætlaði að reka mömmu sína út og fá að sitja í friði á kamrinum, hann áttaði sig auðvitað ekkert á því að ef hann dytti ekki fram af klósettinu þá dytti hann bara ofan í það! Ég sleppti honum aðeins og sýndi honum hvað gerðist við það og þá var það auðvitað bara ennþá meira sport þ.a. ég varð hreinlega að berjast við að fá hann aftur fram;)
Ásdís er hins vegar miklu duglegri á koppnum og engin stórfrétt þó hún pissi þar í.

Í síðustu viku var myndataka í leikskólanum hjá krökkunum. Ég fékk einstaklinsmyndirnar núna áðan og alveg æðisleg myndin af Birki, brosir svo innilega. Ásdís er auðvitað líka æðisleg eins og alltaf, en flíkar ekki alveg jafn mikið af brosinu. Það er meira svona strik bros þ.a. það sést ekkert í tennurnar, það er eins og hún sé tannlaus. Bjargar því reyndar alveg að þetta litla bros hjá henni virðist nú ná alveg til augnanna:) Er búin að sjá hópmyndina og þar eru þau bæði algjört æði. Sitja hlið við hlið á fremsta bekk og brosa bæði svo sætt. Þarf ekki að fá mann til að bráðna yfir eigin börnum:-)

Til hamingju Margrét!!!!

Ég er svooooo stolt af litlu systur minni (hún er bæði yngri og minni;)):-) Eftir nokkra bið er hún komin með vinnu sem flugmaður hjá Flugfélagi Íslands næsta sumar!! Loksins kom að þessu, þú áttir þetta svo löngu skilið:-) TIL HAMINGJU elsku systir mín!!! Auðvitað búin að vera hoppandi hamingja á hennar heimili sem hefur sko dreyft sér yfir á ansi mörg önnur heimili í dag. Þótt hamingjan hafi ráðið ríkjum í dag, var ekki allt jafn gaman. Komst að því að litla músin mín verður víst að fá rör í eyrun og fara í sína fyrstu svæfingu eftir 2 vikur. Þar sem Jobbi var búinn í vinnunni snemma þá var hann sendur með dömuna til læknis með minnismiða meðferðis. Ekki fór ég að treysta honum til að vita hvað hann ætti að segja, ekki frekar en hann treysti mér ekki til að fara með bílinn á verkstæði nema með miða!! Hann fékk skýr fyrirmæli um að segja við lækninn að ég vildi ekki rör nema þess nauðsynlega þyrfti og það er víst þannig... Á miðann gleymdi ég hins vegar að láta upplýsingar um heimilislækninn okkar og hvort við ættum afsláttarkort, þ.a. hann hafði ekki hugmynd um heimilislækninn og hélt jú að við værum með afsláttarkort. Kom reyndar svo í ljós (eins og ég vissi auðvitað;)) að það rann út um síðustu áramót. Best að koma sér í háttinn og reyna að vakna fersk í fyrramálið:)

Lúin

Ég fór á erfiðustu fimleikaæfingu mína hingað til í dag. Við erum sko að tala um að ég gerði fleiri armbeygjur en ég hef áður gert, magaæfingarnar voru margfalt fleiri en áður og þar fyrir utan þá stoppaði ég varla í heila 2 tíma!!! Allan seinni klukkutímann var ég móð, yfirleitt verð ég móð í "upphituninni" (sem er fyrri klukkutíminn) en næ svo nokkuð að jafna mig, en ég rétt náði að staulast yfir í sundlaugina eftir tvo tíma af púli. Hefði helst bara viljað leggja mig í pottinum, sökum þreytu;) Hætti nú aðeins að vera svona þreytt þegar ég labbaði upp stigaganginn hérna og heyrðu út úr íbúðinni okkar, "mamma, mamma, mamma, mamma,....". Litli drengurinn var eins og biluð plata að kalla á mömmu sína:) Auðvitað, mamma er auðvitað alltaf best;)

Hress og kát

Ótrúlegt hvað það getur verið mikill dagamunur á manni... í dag er ég búin að vera ferlega spræk, fara með börnin í sunnudagaskóla og er alveg á leiðinni að byrja að taka til. Í gær var ég ekki alveg jafn spræk, þakka mínum sæla að Agnes var hjá okkur til að sjá um börnin því þessi bölvaða "pest" sem ég nældi mér í var þess valdandi að ég komst hreinlega ekki upp úr sófanum í allan gærdag;)

Á þessari tæpri viku sem liðin er síðan ég lét síðast heyra í mér hefur ýmislegt gerst, en samt ekkert svaðalega merkilegt. Börnin fóru í fyrsta sinn saman í leikskólann á þriðjudaginn frá því 12. janúar eins og ég vonaðist til. Það dugði reyndar bara í einn dag... því aftur fékk Ásdís smá hita. Ég skelti mér svo í lyn-heimsókn (lyn þýðir elding á dönsku, en er talað um sem svona eldsnögga/stutta hluti) til Danmerkur þar sem ég sá Danmörk aðallega út um lestarglugga. Fékk netta heimþrá til Danmerkur og skildi ekkert í því af hverju við hefðum flutt strax aftur heim. Það er nú samt ágætt líka að vera komin aftur til Íslands, maður verður bara að einblýna aðeins meira á kostina við það:)

Á morgun er dagurinn (vonandi)

Á morgun er planið að börnin mæti bæði í leikskólann í fyrsta sinn síðan 12. janúar. Það átti að gerast í dag, en við vöknuðum við börnin í nótt og þá var Ásdís sjóðheit og með tæplega 39°C hita. Hún vaknaði hins vegar hitalaus í morgun og hefur verið það síðan. Eins gott að þau komist bæði í leikskólann á morgun því það er myndataka í leikskólanum og væri leiðinlegt ef þau kæmust ekki í hana.

Birkir er orðinn algjör bílakall, það er bíll hér, bíll þar og bílar alls staðar. Ásdís er líka farin að segja bíll (á sinni eigin mállýsku) og vill helst alltaf horfa út um gluggann á bílana. Þetta er kannski bara samantekin ráð hjá krökkunum til að fá að horfa út um gluggana (sem eru aðeins of hátt uppi til að þau geti horft sjálf út). Þau eru líka algjörir snillingar í að púsla og kubba, geta dundað sér heillengi bæði saman og í sitthvoru lagi. Dúkkurnar eru algjört hitt, Ásdís er stundum "pínu" stjórnsöm á Birki og dúkkuna hans, stundum Á hann að leika sér með dúkkuna sína en stundum ÆTLAR hún að leika með báðar dúkkurnar. Misjafnt hve "hlýðinn" drengurinn er;) Ég er nú alltaf á leiðinni að kaupa aðra dúkkukerru, því það er ansi oft rifist um kerruna, þau vilja bæði hafa sínar dúkkur í kerrunni og keyra kerruna.

Um daginn (rétt áður en veikindahrinan hófst) fór ég með Ásdísi til læknis til að athuga hvort hún væri ennþá með vökva í eyrunum og ætlaði þá að kíkja með hana til Háls- nef og eyrnalæknis þar sem henni hafði ekkert farið fram í málþroska síðan í haust nánast og búin að vera með vökva í eyrunum álíka lengi. Jújú, enn vökvi í eyrum og ég panta tíma hjá lækni. Enn er ekki komið að þeim tíma, en auðvitað nánast um leið og ég pantaði tímann þá tók hún stökk og fór allt í einu að herma meira eftir okkur og segja fullt af orðum... Alveg að spá hvort þessi tími sé ekki bara óþarfur að sinni...

Annars styttist í að ég fari í fyrsta sinn aftur til Danmerkur síðan ég flutti heim fyrir 9 mánuðum síðan. Þetta verður hins vegar eins stysta ferð sem sögur fara af, þar sem ég mun ekki ná að komast í eina einustu verslun!! Verð í rétt rúman sólarhring í landinu og á þeim tíma mun ég ferðast yfir til Jótlands, sofa eina nótt og sitja einn fund. Verður samt gott að komast aftur aðeins þarna út, þó ekki sé nema á flugvöllinn, í lestirnar og aðeins að heyra dönskuna:) Í staðin missi ég af einni fimleikaæfingu, og þar sem það féll niður æfingin í gær þá er ég næstum komin með fráhvarfseinkenni;) Best að koma sér í háttinn svo ég nái að vakna í fyrramálið...