nóvember 26, 2008
Slökkviliðsaðgerðir
Í nokkurn tíma erum við búin að eiga hálf klikkaðan örbylgjuofn og alltaf haft hann í gjörgæslu á meðan hann er í notkun. Núna erum við mæðgurnar heima því Ásdísi fannst e-ð sniðugt að fá hita og svo ákvað hún að það væri líka sniðugt að setja örbylgjuofninn af stað á grilli. Ég slökkti að sjálfsögðu bara á ofninum og hélt áfram að spjalla í símann. Svo skil ég ekkert í lyktinni sem ég finn, athuga hvort hún hafi líka tekið upp á því að kveikja á eldavélinni en svo var nú ekki. Þegar brunalyktin eykst bara tek ég eftir því að það er farið að rjúka upp úr ofninum! Ég skelli því á tengdamömmu með þeim orðum að það sé kviknað í ofninum! Hentist út á stétt með ofninn og inn kemur hann ekki aftur! Við erum því bara orðið gamaldags kreppufólk sem á ekki einu sinni örbylgjuofn;)
Karl eða kona...
Fyrir rúmum 5 árum síðan (shit hvað tíminn líður) skrifaði ég heljarinnar pistil um jafnrétti kynjanna og hvort það væri nú þess virði að eignast börn ef jafnréttið á heimilinu myndi minnka í kjölfarið. Auðvitað myndi aldrei vilja sleppa því að eignast börn, elska þessa grísi mína út af lífinu og oftast nær er mömmuhlutverkið bara skemmtilega krefjandi. Hins vegar... ca 1x í mánuði hugsa ég alltaf... *píp, píp* (öll blótyrði heimilisins), af hverju er ég ekki kall!;) Svo lítur maður á sofandi krakkana í rúminu (ekkert sem bræðir mann meira en sofandi börn, þá eru þau svo friðsæl og geta ekkert gert af sér;)) og hugsar með sér hvað það sé nú gaman að vera mamma:)
nóvember 25, 2008
Litlu snillingarnir mínir
Börnin vilja ekki alltaf það sama og foreldrarnir og reyna óspart að koma sínum einu og réttu (að þeirra mati) skoðunum á framfæri. Í morgun vorum við að fara út úr húsi þegar Ásdís segir mér að hún vilji sko alls ekki að ég sæki þau í leikskólann (almennt sæki ég ekki þegar ég fer með þau, en átti að verða undantekning í dag) því Margrét ÆTTI að sækja þau. Ég vissi að Margrét var í fríi en hafði ekki hugmynd hvort hún myndi yfir höfuð nenna að ná í þau þ.a. ég segist getað talað við hana en kannski geti hún ekki sótt þau. Jú! Hún getur alveg sótt okkur! Eftir að ég reyni enn einu sinni að koma því að, að hún geti kannski ekki sótt án árangurs ákveð ég að ég geti alveg eins rökrætt við stein. Á leiðinni í leikskólann biður Birkir mig um að hringja í Margréti til að athuga hvort hún geti nú sótt þau. Þar sem það var nú frídagur hjá henni og klukkan rétt að slá í hálf 9 gat verið að hún væri sofandi þ.a. ég segi drengnum að ekki sé hægt að hringja í hana þess vegna. En mamma, kannski er hún vöknuð!! já en kannski er hún sofandi og þess vegna hringi ég ekki í hana núna, ég geti hringt seinna um daginn. En mamma, viltu hringja, KANNSKI er hún vöknuð!!! Annað skiptið sama morgun var ljóst að rökræður við stein myndu skila álíka miklum árangri þ.a. ég snéri umræðunni út í e-ð annað;)
