Eyrún, Jobbi, Ásdís, Birkir og Gísli

Komin aftur heim og hið daglega líf bíður

Þrátt fyrir að litli drengurinn okkar grátbiðji okkur um að vera lengur í fríi, því hann vilji ekki fara aftur í leikskólann (sem honum finnst alltaf gaman í þegar hann er kominn) þá er komið að því að við fjölskyldan þurfum að fara aftur í vinnu og leikskóla. Reyndi að telja Birki trú um að það væri nú ekkert svo langt þangað til að hann færi aftur í frí og þá enn lengra en hann sér bara ekki mikið lengra en morgundaginn þ.a. e-ð frí sem er í júlí gæti bara allteins verið á næsta ári. Ég var svo líka að segja að þegar ég yrði hætt að vinna og litla barnið kæmi þá gæti ég oft sótt hann snemma og þá vildi hann auðvitað bara fá litla barnið út NÚNA!!!

Annars er drengurinn farinn að taka upp óþægilega marga takta frá okkur foreldrunum...:/ Í gær fórum við í sund, sem væri ekki til frásögur færandi nema fyrir það að í bílnum á leiðinni þá festi Jobbi beltið hans í "vitlausu" mótstykki (hann getur bara losað sig sjálfur úr öðru stykkinu en hitt snýr með takkann inn að stólnum og hann nær því ekki sjálfur að losa). Hann varð svo fjúkandi reiður og argaði og gargaði að þetta væri alveg ÓÞOLANDI!!!! Endurtók það nokkrum sinnum þ.a. við værum örugglega með það á hreinu að honum þætti þetta alls ekki líðandi og gjörsamlega ÓÞOLANDI;) Fékk alveg flashback af nokkrum atriðum þar sem ég var alveg að missa mig yfir e-u sem þau gerðu og mér fannst gjörsamlega óþolandi:/ Eins gott að passa sig enn betur í þessu vandmeðfarna uppeldi.