júlí 22, 2009
Yndislegt sumarfrí
Þetta sumarfrí er búið að vera alveg ferlega sundurslitið, enda tókum við frí í kringum brúðkaupið, og þar með urðum við að púsla saman sumarfríunum okkar til að dekka sumarfrí barnanna. Á mánudaginn byrjaði ég svo enn og aftur í fríi og verðum við fjölskyldan saman í fríi fram yfir verslunarmannahelgi. Erum nú ekki búin að vera að gera neitt stórkostlega merkilegt annað en að njóta þess að vera í fríi og njóta góða veðursins.
Annars stækkar maður bara eins og vera ber og krakkarnir búnir að finna hreyfingar og verða alltaf jafn hissa. Er oftast alveg með það á hreinu að þau eigi að vera góð við mömmu sína því hún er með barn í maganum... en rökhyggjan segir þeim að þar sem pabbi þeirra er ekki með barn í maganum þá þurfi þau ekki að vera góð við hann:/ Ekki alveg það sem við vorum að meina;)
júlí 17, 2009
Slys
Í gær sat ég í sófanum í stofunni og Ásdís var e-ð að príla á mér og knúsa mig. Allt í einu hrundi hún svo niður og beint á hornið á stofuborðinu. Það hljómaði ekki vel þ.a. ég tek hana strax upp og rýk inn á bað með hana. Þegar þangað var komið var ALLT út í blóði og ég vissi í raun ekkert hvaðan úr andlitinu blóðið kæmi. Eftir smá tíma og hreinsun virtist blóðið koma frá nefinu þ.a. ég var að spá hvort hún væri bara með svona rosalega blóðnasir, en fannst samt eiginlega ótrúlegt að hún gæti hafa sloppið frá þessu óhappi án þess að e-ð sæi á henni. Þegar blóðið hætti að fossa alveg jafn mikið sá ég hins vegar að hún var með skurð á milli nasanna og alveg meira en smá skeina þar sem ég sá ekki hversu djúpt það var. Við beint út í bíl og byrjuðum á að fara niður á Sólvang til að athuga hvort það væri hægt að laga þetta þar, en læknirinn mælti með að við færum inn á slysó þar sem það þyrfti eiginlega pottþétt að gefa henni róandi/slakandi til að hægt væri að deyfa hana.
Við þangað... og ekki eina fólkið sem var að koma með barn með skurð og þurftum að bíða slatta lengi. Litla daman var samt svo góð og kveinkaði sér nú ekki mikið. Þegar loksins kom að okkur og Ásdís var orðin eins og hún væri búin með eina bjórkippu og fannst allt vera hrikalega fyndið, gat varla lyft upp höfðinu og hélt hún gæti talað en það var nánast óskiljanlegt fyrir okkur hin, var byrjað að deyfa og sauma. Ég sat við rúmið en Jobbi stóð fyrir aftan mig. Þegar búið var að sauma og ganga frá henni, talaði ég aðeins við Jobba og hann segir að sér hafi nú ekki liðið neitt of vel og að hann hafi þurft að fara fram á gang svo það liði ekki yfir hann. Þá leit ég á hann og hvítari mann á lífi hef ég ekki séð!! Það hafði greinilega ALLT blóðið runnið úr andlitinu á honum. Hann þurfti því bara að fara og jafna sig á meðan Ásdís kom til sjálfs síns aftur. Eins gott að hann fór ekki einn með skvísuna upp á slysó og svo hefði bara liðið yfir hann! Ásdís fékk svo bara að sofa uppí hjá okkur og var ósköp lítil í sér í nótt, enda verkjar hana í nebbann sinn.
