Eyrún, Jobbi, Ásdís, Birkir og Gísli

Klaufamamma

Ég er svo mikill klaufi að það hálfa væri hellingur... ég var að slétta á mér hárið í Fagraberginu í dag og missi sléttujárnið en ég með þetta líka góða viðbragð gríp það aftur áður en það fer í gólfið!! Nema ég gríp utan um heita járnið!!! Núna eru liðnir 5 og hálfur tími og ég er enn háð klökum og þetta fína burn free dót sem ég á virkar ekki rass í bala... Ég gæti grenjað úr sársauka... en samt sést varla neitt á hendinni á mér, mætti halda að ég hafi brennst bara undir húðinni...

Aðskilnaður

Í gær stakk ég af í þrítugsafmæli í tæpa tvo klukkutíma og skildi litla ungann eftir hjá pabba sínum. Var alveg frekar skrítið að fara svona ein út en það sem mér fannst eiginlega skrítnara var hversu uppgefin ég var eftir þessa tvo tíma. Litli stubburinn átti að sofa allann tímann en hann var nú ekki alveg á því... vaknaði fljótlega en pabbinn náði að halda honum sofandi fyrri klukkutímann. Síðan fékk hann pela sem ég hafði mjólkað mig í um morguninn og beið svo eftir mér þegar ég mætti. Hann var alveg tiltölulega rólegur hjá pabba sínum þegar ég labbaði inn úr dyrunum en þegar ég tók hann upp þá orgaði hann eins og ljón, "GEFÐU MÉR MJÓLK AÐ DREKKA, NÚÚÚÚNNA!!!";)

Ásdís var auðvitað hæstánægð með að hafa fengið að gefa litla bróðir pela og spurði mig þegar ég kom heim hvort við gætum ekki bara gefið honum pela!?! Uhhhh, nei ekki alveg;)

Í gærkvöldi mætti svo Kristbjörg ljósmóðir í síðasta skiptið til okkar og við þar með útskrifuð úr heimaþjónustunni. Ég á eftir að sakna þess að fá hana í heimsókn til okkar en þetta þýðir auðvitað bara að litli nýfæddi unginn okkar er að stækka og kominn yfir til heilsugæslunnar.

Ljúfa líf

Takk fyrir allar kveðjurnar sem við höfum fengið! Það að taka á móti eigin barni var ótrúlega mögnuð upplifun en alls engin hetjudáð... það var ekki um neitt annað að ræða og þá tók náttúran bara völdin. Mér leist náttlega ekki alveg á blikuna fyrst þegar ég fann rembing að ljósan væri ekki mætt en svo þegar ég fann höfuðið koma þá var eins og ég hefði verið stillt á auto pilot og gerði bara það sem þurfti.

Nú eru liðnar 3 nætur síðan litli drengurinn okkar ákvað að hann vildi heilsa upp á mömmu, pabba og stóru systkinin. Hann er algjört ljós, drekkur, ropar, pissar, kúkar, sefur og opnar stundum augun til að kíkja aðeins á okkur. Ég er öll að koma til, helv*** samdrættirnir búnir og mjólkin mætt í öllu sínu veldi... þ.a. maður gæti haldið að Pamela önnur hefði flutt inn til mín;)

Í morgun er ég búin að vera að ganga frá hérna, þvo þvott og fara í gegnum dót sem ég ætla að skila... þ.a. að þið sem eigið dót hjá mér og kíkið í heimsókn á næstunni eigið von á sendingu frá mér;)

Annars er nú alveg óhætt fyrir fólk að bjalla í okkur... og jafnvel kíkja á okkur í vikunni svo lengi sem enginn er lasinn á heimilinu. Vegna flensunnar ætlumst við líka til að fólk þvoi sér vel um hendurnar þegar það kemur inn til okkar þar sem það er talinn vera ein besta leiðin til að varna smiti.